Prelegenci

SESJA PLENARNA

Pan prof. zw. dr hab. Andrzej Krzysztof. Siwicki
Instytut Rybactwa Śródlądowego

Pan prof. zw. dr hab. Andrzej Krzysztof. Siwicki urodził się dnia 7 lipca 1953 roku w Przemyślu. Studia na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej AR w Lublinie ukończył w 1978 roku. W roku 1983 uzyskuje stopień naukowy doktora, a w 1990 roku uzyskuje stopień naukowy doktora habilitowanego. W 1995 roku uzyskuje tytuł naukowy profesora. Z dniem 1 czerwca 1999 roku zostaje mianowany na stanowisko profesora zwyczajnego przez Ministra Edukacji Narodowej. Łączny dorobek naukowy obejmuje ponad 850 prac i doniesień naukowych w tym: 400 oryginalnych opublikowanych prac twórczych (nie wliczając pracy doktorskiej i habilitacyjnej), 16 opracowań zwartych książkowych, 434 doniesień naukowych i innych publikacji (nie wliczając ekspertyz). Działalność naukowa ukierunkowana jest na zagadnienia związane z mikrobiologią i immunologią kliniczną oraz oceną wpływu ksenobiotyków na organizm zwierząt stało- i zmiennocieplnych oraz człowieka. Zakres aktywności naukowej obejmuje: patogenność wybranych grup wirusów i bakterii, ocenę wpływu chemoterapeutyków i innych ksenobiotyków na komórki immunokompetentne oraz komórkową i humoralną odpowiedz immunologiczną, badania nad osłoną immunohomeostazy oraz modulowaniem odporności komórkowej i humoralnej po supresji indukowanej ksenobiotykami, doskonalenie metod szybkiej diagnostyki chorób wirusowych i bakteryjnych przy użyciu metod immunologicznych z zastosowaniem przeciwciał monoklonalnych oraz technik cytometrii przepływowej, zastosowanie biologii molekularnej w diagnostyce chorób infekcyjnych i terapii, doskonalenie metod immunoprofilaktyki: biostymulatory, szczepionki mono i poliwalentne oraz rekombinowane oraz epidemiologię związaną z chorobami odzwierzęcymi (zoonozami).





Jest promotorem 24 przewodów doktorskich oraz recenzentem: 29 wniosków na tytuł naukowy profesora, 37 przewodów habilitacyjnych, 30 dysertacji doktorskich oraz ponad 100 prac magisterskich wykonywanych na różnych Uniwersytetach krajowych i zagranicznych.
W ramach działalności naukowej odbył liczne staże i w USA, Japonii, Izraelu i Francji. Otrzymał stypendia naukowe Ministry of Sciences and Technology, Francja; stypendium naukowe USDA, NFHRL WV, USA; stypendium naukowe – Program TEMPRA INRA-ENVL. Zrealizował misje naukowe – Toyama Research Institute, Namerikawa, Japonia (1995, 1997) oraz misje naukowe – Laboratoire Departemental d’Analyses Francja (1996-2000).. Kierował 5 projektami międzynarodowymi w Japonii, USA i Francji.

Profesor pełnił lub aktualnie pełni następujące funkcje w krajowych i zagranicznych organizacjach naukowych: członek Zarządu Głównego oraz przewodniczący Sekcji Immunotoksykologii i Immunomodulacji Polskiego Towarzystwa Immunologii Doświadczalnej i Klinicznej, współtwórca i członek honorowy Polskiego Towarzystwa Biologii Medycznej, członek lokalnej Komisji Etycznej Do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach KBN oraz członek Polskiego oraz Europejskiego Towarzystwa Patologów. Równocześnie pełnił/pełni funkcję audytora/eksperta Polskiego Centrum Akredytacyjnego, zastępcy redaktora naczelnego Central European Journal of |Immunology, przewodniczącego Rady Programowej Polskiego Stowarzyszenia Pracowników Dezynfekcji, Dezynsekcji i Deratyzacji. Był ekspertem FAO/WHO, przedstawicielem Polski w European Association of Fish Pathologists, jest członkiem New York Academy of Sciences. Za wybitne osiągnięcia naukowe i dydaktyczne otrzymał: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz medalem Nicolaus Copernicus „Homini Honorando”. Równocześnie za wybitne osiągnięcia naukowe został wyróżniony na Liscie Stanforda (2020 -2022 i 2024).

prof dr hab.Marta Siemieniuch-Tartanus
SGGW Warszawa

lekarz weterynarii, absolwentka Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Akademii Rolniczej we Wrocławiu, prof. dr hab. nauk weterynaryjnych. Zawodowo związana z końmi – obecnie zatrudniona w Katedrze Chorób Dużych Zwierząt i Klinice w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, prowadząc badania nad technikami wspomaganego rozrodu koni oraz astmą u koni. Wcześniej prowadziła przez osiem lat hodowlę koników polskich w Stacji Badawczej Instytutu Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Popielnie. Instruktor rekreacji ruchowej ze specjalnością jazda konna i instruktor hipoterapii PTHip. Prezes Związku Hodowców Koników Polskich i członek Komisji Księgi Stadnej. Członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Hipoterapeutycznego









Dr hab. n. wet. Bartłomiej Tykałowski, prof. UWM
Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie

Absolwent Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Specjalista chorób drobiu oraz ptaków ozdobnych. Pracownik badawczo-dydaktyczny Katedry Chorób Ptaków rodzimego Wydziału. Wiodącym kierunkiem jego zainteresowań jest badanie wpływu czynników zakaźnych i niezakaźnych na układ immunologiczny i mechanizmy obronne u ptaków. Znaczną część jego dorobku naukowego stanowią badania nad oddziaływaniem immunomodulującym i terapeutycznym dodatków żywieniowych wykorzystywanych w produkcji drobiarskiej. Autor kilkudziesięciu artykułów naukowych, popularno-naukowych, doniesień na konferencje krajowe i zagraniczne z zakresu szeroko pojętej awiopatologii i immunologii ptaków.

 

 

 

 

 

prof. dr hab. Włodzimierz Nowak

Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu,
Katedra Żywienia Zwierząt

Po ukończeniu studiów na Wydziale Zootechnicznym Akademii Rolniczej w Poznaniu w 1984 r. został zatrudniony w Katedrze Żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej, aktualnie Katedrze Żywienia Zwierząt w Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu. Działalność naukowa jest ukierunkowana na żywienie przeżuwaczy, głównie krów mlecznych, a dominujące kierunki badawcze to;

-wykorzystanie tłuszczu paszowego w żywieniu krów mleczny
-konserwacja zielonek, dodatki kiszonkarskie, wartość pokarmowa i jakość kiszonek
-ocena jakości białka i węglowodanów dla przeżuwaczy
-żywienie krów w okresie przejściowym
-profilaktyka chorób metabolicznych
-żywienie cieląt i odchów jałówek

Prof. dr hab. Włodzimierz Nowak prowadzi wykłady, seminaria, laboratoryjne i terenowe na wydziałach Weterynarii i Nauk o Zwierzętach oraz Rolnictwa i Bioinżynierii. Jest promotorem ponad 130 prac magisterskich wielokrotnie nagradzanych w ogólnokrajowych konkursach.

Brał udział w opracowaniu programu studiów „Livestock” na Uniwersytecie w Dronten (Holandia) dla studentów międzynarodowych. Aktualnie prowadzi zajęcia dla studentów anglojęzycznych w ramach studiów Animal Production Management.

Od 2000-2025r. był uczelnianym koordynatorem programu Erasmus+.

Dorobek publikacyjny profesora Nowaka obejmuje ponad 300 pozycji w tym: 2 książki, 75 prac oryginalnych (mdzn. w Journal of Dairy Science, Animal Feed Science and Technology, Animal), licznych prac konferencyjnych oraz ponad 120 artykułów popularno-naukowych. Kierował lub był głównym wykonawcą 20 projektów badawczych finansowych przez MNiSW, NCBiR, ARiMR, prac umownych, ponadto jest współautorem 14 wdrożeń wyników badań naukowych do praktyki rolniczej i 3 patentów. Działa również czynnie na rzecz praktyki rolniczej. Jest popularyzatorem wiedzy rolniczej poprzez publikowanie artykułów popularno-naukowych, jak również prowadzenie licznych szkoleń i wygłaszanie wielu referatów dla potrzeb przemysłu paszowego, Polskiej Federacji Hodowców Bydła i Producentów Mleka, Ośrodków Doradztwa Rolniczego, targów rolniczych itp.

Jest członkiem kapituły Wielkopolski Rolnik Roku

SESJA TEMATYCZNA – „BYDŁO”

Dr. Jonathan Wallis
smaXtec

Lekarz weterynarii specjalizującym się w zdrowiu, dobrostanie i produktywności krów mlecznych. W latach 2010–2016 studiował medycynę weterynaryjną na Uniwersytecie Medycyny Weterynaryjnej w Hanowerze (University of Veterinary Medicine Hannover, Foundation). Następnie, w latach 2016–2019, zrealizował doktorat pt. „In vitro investigations on the suitability of lactic acid bacteria for the treatment of bovine mastitis”, poświęcony ocenie przydatności bakterii kwasu mlekowego w terapii mastitis u bydła.
W latach 2018–2024 pracował jako lekarz weterynarii w iQVet Fuchs, von dem Bussche, Gruender, gdzie zajmował się m.in. zarządzaniem zdrowiem stada i doradztwem (żywienie, rozród, zdrowotność wymienia), badaniami ciążowymi, zabiegami chirurgicznymi, korekcją i leczeniem racic, terapią chorób indywidualnych zwierząt oraz opieką w nagłych przypadkach. Od 2024 roku pełni funkcję lekarza weterynarii w obszarze product management oraz specjalisty ds. Research & Innovation w firmie smaXtec.





.







Joanna Kwaśniewska
główna specjalistka ds. analiz danych
PFHBiPM

Mgr inż. Joanna Kwaśniewska, analityczka danych w Polskiej Federacji Hodowców Bydła i Producentów Mleka, doktorantka Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie oraz audytorka w ICAR. Tematem pracy doktorskiej jest udoskonalenie modelu typowania krów będących w stanie subklinicznej ketozy, który od kilkunastu lat jest używany w PFHBiPM do wskazywania zwierząt zagrożonych tym schorzeniem.







lek wet. Tomasz Pelec

to specjalista z ponad 13-letnim doświadczeniem w pracy terenowej. Obecnie pełni funkcję nauczyciela akademickiego w Katedrze Chorób Wewnętrznych i Diagnostyki Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, gdzie przekazuje swoją wiedzę kolejnym pokoleniom lekarzy weterynarii. W praktyce zajmuje się kompleksową opieką nad stadami bydła mlecznego, koncentrując się na profilaktyce, diagnostyce i terapii chorób wewnętrznych oraz na optymalizacji zdrowotności stad, w tym zdrowia wymion. W działalności naukowej analizuje mechanizmy wirulencji patogenów, ze szczególnym uwzględnieniem Streptococcus uberis, a także strategie skutecznego leczenia i profilaktyki mastitis.

SESJA TEMATYCZNA – „KONIE”

Prof. dr hab. Roland Kozdrowski,
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

lekarz weterynarii specjalista rozrodu zwierząt i specjalista chorób koni, pracownik Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu w Katedrze Chorób Wewnętrznych i Diagnostyki. Odbył staże naukowo-kliniczne m.in. na Uniwersytecie Medycyny Weterynaryjnej w Wiedniu. Naukowiec i praktyk zajmujący się w szczególności zagadnieniami fizjologii, patologii i biotechnik rozrodu koni. Autor kilkudziesięciu prac naukowych poświęconych wyżej wspomnianym zagadnieniom oraz autor podręcznika pt.: Fizjologia i patologia rozrodu klaczy.
Promotor czterech rozpraw doktorskich poświęconych zagadnieniom z zakresu patologii rozrodu klaczy.

 

 

 

 

 

 

Lek wet. Miriam Turlejska
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

dyplom lekarza weterynarii uzyskała w 2015 roku na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu. Staż odbyła w klinice dla koni De Watermolen Equine Allround w Holandii. Następnie rozpoczęła prace na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej, w tym samym czasie założyła gabinet weterynaryjny Cavallo, zajmujący się leczeniem koni. W 2022 roku uzyskała tytuł Specjalisty Chorób Koni, a następnie w 2023 roku uzyskała międzynarodowy certyfikat ISELP (International Society of Equine Locomotor Pathology). W praktyce terenowej zajmuje się głównie ortopedią, stomatologią oraz rozrodem koni.

Dr n. wet. Katarzyna Michlik-Połczyńska
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

specjalista chorób koni. Ukończyła studia w 2009 r. na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Po studiach odbyła półroczny staż w Equi Vet Serwis Klinika dla Koni, a w późniejszych latach praktykowała również w klinikach zagranicznych (Wyższa Szkoła Weterynaryjna w Hannoverze TiHo, Uniwersytet Weterynarii i Farmacji Brno) oraz w Lecznicy dla Koni Equi Salus w Nowym Tomyślu.Lekarz praktyk i naukowiec, konsultant w projektach naukowych oraz wykładowca na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu (przedmioty: Choroby wewnętrzne Koni, Rozród Koni, Opieka weterynaryjna nad końmi, zajęcia praktyczne w ramach stażu klinicznego).Główne zainteresowania .

zawodowe: choroby wewnętrzne koni ze szczególnym uwzględnieniem kardiologii i chorób układu oddechowego









SEKCJA TEMATYCZNA – „RYBY”

Dr hab. Agnieszka Pękala-Safińska, prof. UPP
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

Absolwentka Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. Bezpośrednio po ukończeniu studiów podjęła pracę w Zakładzie Chorób Ryb Państwowego Instytutu Weterynaryjnego-PIB w Puławach. Od 2021 r. zawodowo związana z Wydziałem Medycyny Weterynaryjnej i Nauk o Zwierzętach Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Posiada tytuł specjalisty w obszarze „Choroby ryb”.

Od początku ścieżki zawodowej związana z chorobami ryb, a także mięczaków. Aktualnie, zasadniczy nurt zainteresowań naukowych dotyczy lekooporności bakterii izolowanych od ryb oraz immunoprofilaktyki.

Autorka licznych publikacji naukowych oraz popularno-naukowych, Instrukcji diagnostycznych opracowanych dla Głównego Lekarza Weterynarii, rekomendacji terapeutyczne dla najważniejszych chorób ryb o etiologii bakteryjnej. Współautorka książek, rozdziałów w podręcznikach i monografiach. Realizowała i realizuje projekty naukowe krajowe i zagraniczne. Odbyła liczne staże naukowe w renomowanych ośrodkach zajmujących się diagnostyką i kontrolą chorób ryb i mięczaków, m.in. w Laboratorium Referencyjnym UE ds. chorób ryb (DTU, Dania), Laboratorium Referencyjnym UE ds. chorób mięczaków (IFREMER, Francja), Fish Diseases Research Unit of the University of the Veterinary Medicine (Niemcy), Europejskie Laboratorium Referencyjne ds. monitoringu skażeń bacteriologicznych i wirusologicznych mięczaków (CEFAS, Wielka Brytania). Autorka dwóch opracowań patentowych.



Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych (PTNW), w którym jest członkiem Zarządu Głównego, a ponadto Przewodniczącą PTNW oddział Wielkopolski oraz Przewodniczącą sekcji Ichtiopatologii PTNW. Ponadto, członkini The European Association of Fish Pathologists (EAFP). Pełni funkcję krajowego kierownika specjalizacji „Choroby ryb i zwierząt wodnych” w Komisji ds. Specjalizacji Lekarzy Weterynarii. Ponadto, decyzją Rady Programowej Samorządowego Centrum Doskonalenia Zawodowego Lekarzy Weterynarii działającej przy Krajowej Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej, w 2023 r. została powołana na funkcję Krajowego Konsultanta w dziedzinie Ichtiopatologii. W kadencji 2024-2027 została wybrana do Rady Doskonałości Nauki Zespół X Nauki Weterynaryjne. Zasiada w Radzie Naukowej Instytutu Rybactwa Śródlądowego-PIB (obecnie jako z-ca Przewodniczącego Rady Naukowej) oraz w Radzie Naukowej Morskiego-Instytut Rybackiego-PIB w Gdyni.




Dr Barbara Kazuń
Instytut Rybactwa Śródlądowego, Państwowy Instytut Badawczy

Specjalistka w zakresie oceny nieswoistych, humoralnych mechanizmów obronnych u ryb. Absolwentka Wydziału Medycyny Weterynaryjnej UWM w Olsztynie. Uzyskała stopień doktora nauk rolniczych w zakresie rybactwa na podstawie pracy dotyczącej stymulacji odporności przeciwwirusowej u ryb sumowatych. W Zakładzie Ichtiopatologii i Ochrony Zdrowia Ryb prowadzi badania nad zastosowaniem preparatów immunostymulujących w akwakulturze, a także zajmuje się doskonaleniem metod diagnostyki laboratoryjnej chorób bakteryjnych i wirusowych ryb oraz badaniem parametrów humoralnych odpowiedzi immunologicznej.

Dr inż. Krzysztof Kazuń
Instytut Rybactwa Śródlądowego, Państwowy Instytut Badawczy

Absolwent Wydziału Ochrony Wód i Rybactwa Śródlądowego ówczesnej Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie, kierunku Rybactwo Śródlądowe. Uzyskał stopień doktora nauk rolniczych w zakresie rybactwa na podstawie pracy dotyczącej zastosowania preparatu Propiscin do znieczulenia ogólnego ryb. W Zakładzie Ichtiopatologii i Ochrony Zdrowia Ryb zajmuje się m.in. diagnostyką chorób zakaźnych i niezakaźnych ryb, prowadzi badania w zakresie parazytologii weterynaryjnej, szczególnie patogenezy, rozpoznawania i zwalczania inwazji pasożytniczych u ryb, prowadzi badania przedrejestracyjne leków i preparatów biobójczych dla ryb oraz badania terenowe dotyczące problemów środowiskowych w akwakulturze.

Dr Elżbieta Jagielska

Instytut Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN, Warszawa (Pracownia Inżynierii Białek)

Dr Jagielska, specjalista z zakresu biologii molekularnej, inżynierii białek i biotechnologii zajmuje się od kilkunastu lat rozwijaniem nowych, nie antybiotykowych środków przeciwbakteryjnych, tzw. enzybiotyków. Prace badawcze koncentrują się na inżynierii enzymów bakteriolitycznych, tzw. hydrolaz peptydoglikanowych, które poprzez kontrolowane trawienie modulują budowę ściany komórkowej bakterii. Wiedza o strukturze, specyficzności oraz mechanizmie działania jest wykorzystywana do przekształcania enzymów w enzybiotyki, a stosując testy aktywności bakteriobójczej w warunkach zbliżonych do rzeczywistych, dr Jagielska opracowuje prototypy produktów antybakteryjnych, które mogą być stosowane nie tylko w medycynie, weterynarii, przemyśle spożywczym, ale i w akwakulturze. Enzybiotyki eliminują bakterie antybiotykooporne oraz biofilmy.



Dr Jagielska brała udział w wielu projektach badawczych o charakterze aplikacyjnym, w tym finansowanych bezpośrednio przez NCBR (Program Badań Stosowanych, 2013-2017, https://www.auresine.com), Fundację Na Rzecz Nauki Polskiej (TEAM-TECH, 2018-2021), z

funduszy norweskich poprzez NCBR (POLNOR, 2021-2024, https://safefoodctrl.com) czy Krajowego Programu Odubudowy poprzez Agencję Badań Medycznych (2025-2026, https://www.imdik.pan.pl). Dr Jagielska aktywnie uczestniczy także w popularyzacji nauki – prowadzi wykłady, warsztaty i prezentacje dla młodzieży, studentów i seniorów, w których opowiada o zagrożeniach z wiązanych z antybiotykoopornością oraz opisuje nowoczesne metody walki z bakteriami.

Dr hab. Piotr Jacek Gomułka, prof. UWM

Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie

lekarz weterynarii, specjalista w zakresie ichtiopatologii, toksykologii oraz żywienia ryb. Absolwent Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie (1991). Stopień doktora nauk weterynaryjnych uzyskał w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym – PIB w Puławach (2001), broniąc rozprawy dotyczącej wpływu anestetyków na parametry odporności nieswoistej karpia. W 2016 roku otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w dyscyplinie rybactwo na podstawie rozprawy poświęconej wpływowi 2,6-diizopropylofenolu na wybrane gatunki ryb.

Od początku kariery zawodowej związany z Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, gdzie obecnie pracuje jako profesor UWM w Katedrze Ichtiologii i Akwakultury. Jego działalność naukowa koncentruje się na interdyscyplinarnych badaniach z zakresu ichtiopatologii, akwakultury i toksykologii ryb, łącząc wiedzę weterynaryjną

z szerokim spektrum problemów środowiskowych i produkcyjnych w rybactwie.



Prof. Gomułka uczestniczył w licznych projektach badawczych i wieloletnich programach naukowych dotyczących wpływu czynników środowiskowych i substancji chemicznych na organizmy ryb. W swojej pracy naukowej dr hab. Piotr Gomułka współpracuje z zespołami multidyscyplinarnymi, publikując w recenzowanych czasopismach naukowych prace dotyczące zarówno podstaw biologii ryb i akwakultury, jak i ich zastosowań praktycznych w hodowli i ocenie ryzyka środowiskowego. Publikacje obejmują również badania nad żywieniem (np. wpływ dodatków paszowych na parametry fizjologiczne ryb).

Jest również zaangażowany w dydaktykę akademicką, prowadząc zajęcia i seminaria dla studentów kierunków związanych z akwakulturą i zootechniką m. in. z zakresu chorób ryb i bezkręgowców wodnych, toksykologii, epidemiologii środowiskowej jak również paszoznawstwa i żywienia ryb.blemów środowiskowych w akwakulturze.